Galeria Biała, Lublin
BIAŁA TRANSFORMACJA
od 23 października do 20 listopada 2015 roku
Galeria Biała
Centrum Kultury w Lublinie
ul. Peowiaków 12, 20-007 Lublin
Proponujemy przewodnik po sztuce, który powstał na bazie pracy Artystek i Artystów, pojawiających się w Białej sporadycznie, spontanicznie lub cyklicznie. Mimo, że 30-lecie stało się faktem, nie bilansujemy, nie podsumowujemy, lecz szukamy nowych konstelacji, artystycznych zderzeń.
Powracamy do idei pierwszych wystaw w Galerii Białej z II połowy lat 80. ubiegłego wieku. Ówczesna „Wieża Bab” dotyczyła sztuki kobiet. Przypominamy niektóre wątki z późniejszej praktyki galerii. Zorganizowana w 1986 roku, wspólnie z Andrzejem Mroczkiem, wystawa Josepha Beuysa ze zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi, stała się inspiracją dla najmłodszych twórców. Prace Leona Tarasewicza, Roberta Kuśmirowskiego, Mariusza Tarkawiana i Szymona Popielca odbijają się w „chmurze”, na którą składają się pamiątki, gadżety i różnorakie przedmioty artystyczne w ilości niepoliczalnej.
Przybywajcie na lądowanie białych talerzy, wspólnotowe zbieractwo, muzyczne nihilistyczne rytmy, małe co nieco 23.10.2015 roku o godz.18.00.
uczestnicy:
Milena Brudkowska, Bogna Burska, Kama Bubicz, Agnieszka Dudek, Eliza Galey, Jan Gryka, Sigrun Jakubaschke, Paulina Janczylik, Paulina Janowska, Karolina Komorowska, Robert Kuśmirowski, Katarzyna Korzeniecka, Danuta Kuciak, Marzanna Morozewicz, Anna Nawrot, Irena Nawrot, Jerzy Norkowski, Edmund Okstom, Agnieszka Ozimek, Paulina Sadowska, Jadwiga Sawicka, Urszula Pieregończuk, Szymon Popielec, Marcin Proczek, Katarzyna Sienkiewicz, Kamil Stańczak, Tatiana Talipova, Leon Tarasewicz, Mariusz Tarkawian, Olga Winiarczyk, Piotr Wysocki, Monika Zawadzki, Zenek i inni.
http://biala.art.pl/biala-transformacja/
FOTORELACJA: Warsztaty rodzinne towarzyszące wystawie „Ogrody”
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki
Warsztaty rodzinne towarzyszące wystawie „Ogrody”
27 września 2015 r.
godz.: 12:30
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki
Plac Małachowskiego 3, 00-916 Warszawa
Wystawie towarzyszy cykl warsztatów rodzinnych, które poprowadzą artyści biorący w niej udział. Ich dzieła będziemy poznawać różnymi zmysłami: wzrokiem, słuchem, dotykiem i węchem. A podczas warsztatów artyści zaproszą nas do ogrodów bliskich ich wyobraźni.
27 września 2015 (niedziela), godz. 12.30 (dzieci w wieku 7–10 lat)
Ogrody domowe – warsztaty rodzinne z Marzanną Morozewicz
Instalacja Marzanny Morozewicz, którą możecie zobaczyć na wystawie, nawiązuje do japońskich ogrodów typu karesansui (ogród suchego krajobrazu). Na dwóch krzesłach artystka ustawiła cynową wanienkę, tę samą, w której w dzieciństwie kąpali ją rodzice. Wnętrze wanienki wypełniła piaskiem przywiezionym z jednej z nadbałtyckich plaż, również kojarzącym się jej z dzieciństwem. Piasek można grabić miniaturowymi grabkami, co podobnie jak ogrody karesansui, skłania do wyciszenia, odpoczynku i kontemplacji. Artystka zaprasza do założenia własnych, „domowych” suchych ogródków. Zbudujemy je – tak jak japońscy artyści-ogrodnicy – m.in. z piasku, kamieni i żwiru. Możecie przynieść na warsztaty swoje ulubione kamienie. Nasz mały ogród nie będzie jednak odzwierciedleniem natury i krajobrazu, lecz… Ale o tym – już na warsztatach.
zapisy: tel. 22 556 96 51 (od wtorku do niedzieli w godz. 12–20) lub informacja@zacheta.art.pl
koszt: 18 zł (bilet rodzinny)
UWAGA POSIADACZE KARNETÓW! Karnet nie zwalnia z zapisywania się na warsztaty.
Prosimy o zapoznanie się z regulaminem.
http://www.zacheta.art.pl/article/view/2694/warsztaty-rodzinne
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa
OGRODY – wystawa zbiorowa
od 15 sierpnia do 04 października 2015 roku
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki
Plac Małachowskiego 3, 00-916 Warszawa
Igor Przybylski, Niepokorny, 2015
OGRODY 15.08 – 04.10
Geneza wystawy „Ogrody” jest związana z koncepcją działań edukacyjnych Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki, otwierającej się dla osób mających utrudniony kontakt ze sztuką, zarówno ze względów natury społecznej, jaki i różnego rodzaju dysfunkcji, np. wzroku czy słuchu. To był impuls do myślenia o tym, w jaki sposób sztuka może oddziaływać na odbiorcę. Wystawa jest adresowana do wszystkich miłośników sztuki gotowych do porzucenia tradycyjnych sposobów zwiedzania. Wchodząc na nią, zamknijcie oczy, otwórzcie uszy…
Myśląc o wystawie, która może być percepowana niezależnie od zaburzonych zmysłów, warto zastanowić się, co to znaczy „zobaczyć” dzieło sztuki. Jaka jest rola poszczególnych zmysłów w postrzeganiu rzeczywistości, również tej kreowanej przez artystów? Wzrok od zawsze miał uprzywilejowaną pozycję w procesie poznania. Zobaczyć znaczyło tyle co poznać, ale też zrozumieć i uwierzyć. Wzrok nadal w znacznej mierze odgrywa główną rolę w sztuce – dotyczy to w szczególności sztuki współczesnej, w XXI wieku zdominowanej przez media cyfrowe. Niezależnie od tego, jak bardzo chcielibyśmy poddać się innemu rodzajowi doznań, nie sposób pomniejszyć jego roli. Warto jednak zastanowić się, na ile to nas ogranicza w kontakcie z dziełem sztuki.
Wystawa „Ogrody” znosi zasadę „nie dotykać”, zmniejsza też dystans fizyczny między widzem a dziełem sztuki. Dla odbioru prezentowanych na niej obrazów, instalacji, obiektów wzrok jest ważny w takim samym stopniu jak słuch, węch, dotyk, smak oraz doznania ruchu. Ich istotą jest materialność i sensualność. Zwiedzający są zachęcani do dotykania zarówno wzrokiem, jak i dłonią, wąchania, nasłuchiwania, stąpania po dziele sztuki i wchodzenia w nie – oczywiście zgodnie z „instrukcją obsługi” przygotowaną przez artystów. Zaproszeni artyści używają materiałów jednoznacznie kojarzonych z naturą: piasek, kamienie, torf, pszczeli wosk, trawa, wiklina, żywe rośliny, gałęzie, grzyby. Prezentowane obiekty mają swoją skalę, ciężar, objętość, generują dźwięki i wydzielają zapachy. Wystawa w pewnym sensie nawiązuje do doświadczenia ogrodów sensorycznych, projektowanych tak, aby w sposób celowy pobudzać wszystkie zmysły. Jest niczym zaproszenie do Tajemniczego Ogrodu — ogrodu z ukrytymi tajemnicami, meandrami wspomnień i zachwytów, labiryntem pomiędzy realnym i metaforą, ogrodu zawieszonego pomiędzy światem emocji i rozumu.
Artyści biorący udział w wystawie: Paweł Matyszewski, Mirosław Maszlanko, Marzanna Morozewicz, Małgorzata Niedzielko, Anna Panek, Igor Przybylski, Iza Tarasewicz, Krzysztof Topolski, Zenek (Iłarion Daniluk)
Paweł Matyszewski – absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (dyplom w 2009 roku w pracowni Piotra C. Kowalskiego), od 2014 roku odbywa studia doktoranckie na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.
Mirosław Maszlanko – absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (dyplom w pracowni prof. Stefana Gierowskiego, aneks z rzeźby u Adama Myjaka). Rzeźbiarz, twórca realizacji land artu.
Marzanna Morozewicz – tworzy obrazy, obiekty malarskie, tkaniny, rysunki i fotografie. Pracuje na Uniwersytecie w Białymstoku.
Małgorzata Niedzielko – absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (dyplom 1989 roku w pracowni Grzegorza Kowalskiego. Rzeźbiarka, autorka obiektów, instalacji. Angażuje się w działania społeczne i edukacyjne, od 2005 roku prowadzi pracownię rzeźby w Liceum Plastycznym w Supraślu.
Anna Panek – absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej i Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (dyplom w pracowni Leona Tarasewicza, aneks w pracowni Grzegorza Kowalskiego), pracuje w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Tworzy wielkopowierzchniowe obrazy wpisujące się w zastaną architekturę.
Igor Przybylski – absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (dyplom w pracowni Jarosława Modzelewskiego), pracownik naukowy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Autor zdjęć, obrazów i filmów wideo.
Iza Tarasewicz – absolwentka Wydziału Rzeźby i Działań Przestrzennych Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Autorka rzeźb, instalacji, fotografii, rysunków i performansów.
Krzysztof Topolski – artysta multimedialny, performer, muzyk, kompozytor, kurator projektów artystycznych. W kompozycjach dźwiękowych wykorzystuje dźwięki przetwarzane komputerowo, a także zbierane w naturze i środowiskach miejskich, tworzy interaktywne instalacje dźwiękowe.
Zenek (Iłarion Daniluk) (1939–2000) żył i tworzył na Podlasiu. Malarz samouk, ozdabiał swoimi obrazami domy i mieszkania głównie w Hajnówce i okolicach. Motywami roślinnymi pokrywał wszystko: ściany i klatki schodowe domów prywatnych, wieszaki, kaloryfery, a nawet wnętrza tapczanów. Był malarzem idyllicznym, w swoich realizacjach przedstawiał świat kolorowy i dostatni, ucieleśnienie marzeń o dobrobycie w Polsce lat 70. i 80. Radość malowania obecna w jego pracach i ich ekspresja nasuwają skojarzenia z dziełami Celnika Rousseau i Antoniego Ociepki. Twórczość Zenka stała się szerzej znana dzięki pracy dokumentacyjnej i popularyzatorskiej Jana Gryki.
kuratorka Magdalena Godlewska-Siwerska
http://www.zacheta.art.pl/article/view/2577/ogrody