Magdalena Ujma, GRANICA WIDZIALNOŚCI.

Obrazy Marzanny Morozewicz są jak okna otwarte w inną przestrzeń. Nie istnieje tutaj siła ciążenia, a skupianiem się i rozpierzchaniem materii rządzą inne prawa niż na ziemi.
Wywodzą się one z porządku myśli i emocji. Ich narzędziami są światło o nieokreślonym źródle i kolory. Z nich malarka tworzy własny świat. A raczej to co ten świat poprzedza.

czytaj dalej>>>

 

 

Danuta Karny, ŚWIAT KOLORU W OBRAZACH MARZANNY MOROZEWICZ.

Interesujące jest łączenie rozmaitych kolorów w zakresie niewielkiego fragmentu dużej plamy barwnej, a przy tym zachowanie równowagi świetlnej i równomiernego napięcia w postrzeganej przez odbiorcę płaszczyźnie obrazu. Spokojne relacje między barwą a formą dają odbiorcy możliwość pełniejszego wnikania w strukturę dzieła malarskiego, które przemawia harmonią przenikających się wzajemnie barw i kształtów.

czytaj dalej>>>

 

 

 

Grzegorz Borkowski, MOŻLIWOŚCI MALARSTWA (CZYLI MM).

Inwencja zawarta w wielu pracach Marzanny Morozewicz ujawnia znaczenie i specjalną wymowę podłoża, na którym powstają. Kieruje to uwagę ku zagadnieniu, które wystąpiło już w malarstwie w najdawniejszej przeszłości, gdy powstawało na ścianach. (…) A obrazy, których podłożem nie jest ściana, lecz ciało osoby, która je maluje?

czytaj dalej>>>

 

 

NOWE WPISY »